Ένα έθιμο του Songjiang: Wuzaolong ή Χορός του Αχυρένιου Λονγκ

      Το Wuzaolong, δηλαδή ο Χορός του Αχυρένιου Λονγκ, είναι ένα τοπικό έθιμο του Songjiang που είναι μια νοτιοδυτική περιοχή της Σανγκάης. Εμφανίστηκε στη Δυναστεία Tang(618-907 μ.Χ.) και μετά από  μακρόχρονη ανάπτυξη σιγά σιγά παίρνει τη σημερινή του μορφή. Τώρα παίζεται δυο φορές ετησίως ,στις 13 Μαρτίου και 13 Σεπτεμβρίου στον τοπικό ναό, περιέχοντας 7 μικρές ενότητες. Στα περασμένα χρόνια, παρόλο που κινδύνεψε με εξαφάνιση λόγω των μειωμένων χορευτών και καλλιτεχνών, κατέφερε να τραβήξει κοινή προσοχή και τότε διασώθηκε. Επίσης, εντάχθηκε στην κατηγορία άυλων κληρονομιών της Σανγκάης.

    Η προέλευση του εθίμου έχει ποικίλες εκδοχές. Η γνωστότερη εκδοχή είναι ότι το έθιμο δημιουργήθηκε προς τιμή του Hangxiangzi，ο οποίος κατέφερε να αναζητήσει βοήθεια από το Λονγκ, θεό υπεύθυνο για την καιρικές μεταβολές. Τελικά, με τις βροχές που έριξε το Λονγκ, η ξηρασία λύθηκε και οι κάτοικοι αρχίζουν να διοργανώνουν δραστηριότητες σύμφωνα με αγροτικά έθιμα. Στην εκδήλωση υπάρχουν επτά μέρη. Κατά τη διάρκεια της τελετής, αποδίδονται τιμές στις εικόνες των Χαν Σιάνγκζι και του Θεού Λονγκ, ενώ παράλληλα προσφέρονται και άλλα αφιερώματα ως έκφραση ευγνωμοσύνης. Στην παράσταση, αυτοί που χορεύουν με το αχυρένιο Λονγκ αξιοποιούν πλήρως το σώμα και τα βήματά τους, με χαρακτηριστικές και ευλύγιστες κινήσεις. Στο τέλος οι αγρότισσες δεν σταματούν να ρίχνουν νερό από τους κουβάδες τους στο κοινό, καθώς το νερό συμβολίζει επίσης την καλή τύχη.

    Το έθιμο αυτό συνδέει τις ιστορικές αναμνήσεις με την τέχνη του χορού και της κατασκευής των ειδικών καλλιτεχνημάτων ,οι οποίες παίρνουν εμπνεύσεις από καθημερινότητα.